Хорт хавдрын эмчилгээний явцад бөөрнөөс давсаг руу шээс дамжуулдаг нарийн хоолой буюу шээлэй (ureter) нарийсах, дарагдах нь ховор биш. Хавдар өөрөө шээлэйг дарах, хэвлий болон аарцгийн тунгалгийн зангилаа томрох, мэс заслын дараах наалдац, туяа эмчилгээний дараах фиброз зэрэг нь шалтгаан болдог. Ийм үед бөөр хавдахаас (гидронефроз, hydronephrosis) сэргийлж шээлэй дотор нимгэн уян хоолой тавьж замыг нээлттэй байлгадаг. Үүнийг шээлэйн стент гэх бөгөөд хоёр үзүүр нь гахайн сүүл шиг мушгирсан хэлбэртэй тул давхар J стент (double-J stent) гэж нэрлэдэг. Стент нь ихэвчлэн өнгөт полимероор хийгддэг ба удаан хугацаанд байхад хатуурч, эрдэс тунадас наалддаг тул хэдэн сар тутам солиулдаг.
Стенттэй байх хугацаанд шээсэнд танихгүй зүйл гарч болох ба хэд хэдэн боломж бий. Нэгдүгээрт, стент өөрөө буюу түүний хэсэг. Стент бол өнгөтэй, зөөлөн хоолой тул урт, уян резинэн туузтай төстэй харагдаж болно. Давсагны талын мушгиа нь тэнийвэл доошоо буун шээсний сүвээр гадагш гарч ирж болдог (стентийн шилжилт, stent migration). Хоёрдугаарт, солих үед давсагнаас гадагш үлдээдэг нимгэн утас (tether) — утас үлдээсэн тохиолдолд эхлээд энэ нь гарч ирдэг. Гуравдугаарт, цусны бүлэн буюу фибрины хэлтэрхий: процедурын дараа хэдэн долоо хоногийн турш улаан, бор өнгийн хэсэг гарч болно. Дөрөвдүгээрт, стентийн гадаргуу дээр тогтсон эрдэс царцдасны (encrustation) хэлтэрхий, ховор тохиолдолд салст бүрхүүлийн жижиг хэсэг байж болно.
Гарсан зүйл юу болохыг зөвхөн нүдээр тодорхойлоход хэцүү. Тиймээс тухайн шөнө хамгийн чухал асуулт нь «энэ юу вэ» гэдэг биш, «шээсний зам одоо нээлттэй байна уу» гэдэг. Хэрэв зөвхөн нэг талд стенттэй, нөгөө бөөр хэвийн ажилладаг бол хэдхэн цагийн дотор аюултай болох магадлал бага. Харин хоёр талд тавьсан, ажиллаж буй бөөр ганц үлдсэн, эсвэл бөөрний үзүүлэлт урьдчилан муу байсан бол хүлээх зай бага.
Шөнийн турш ажиглах шинжүүд нэлээд тодорхой. Шээс маш бага гарах эсвэл хэдэн цагийн турш огт гарахгүй байх, бүсэлхий, нурууны шинэ өвдөлт эсвэл хурдан хүчтэй болж буй өвдөлт, 38 хэмээс дээш халуун ба чичрэх даралт, бөөлжилтөөс болж ус ч уух боломжгүй байх, шээс улаан өнгөтэй, бүлэн байнга гарах — эдгээрийн аль нэг илэрвэл эмнэлгийн ажлын цагийг хүлээлгүй яаралтай тусламжид хандах нь аюулгүй. Ялангуяа бөглөрсөн бөөрөнд халдвар нэмэгдвэл байдал хурдан хүндэрдэг тул халууныг хөнгөн авч үзэхгүй. Харин өвдөлт, халуун байхгүй, шээсний хэмжээ хэвийн бол ихэвчлэн дараагийн ажлын өдөр холбогдож болно.
Гарсан зүйлийг хаяхгүй байх нь зүйтэй. Цэвэр гялгар уут эсвэл саванд хийж, шугамын хажууд тавьж зураг авч урт, зузаан, өнгийг тэмдэглэ. Гарсан цаг, түүнээс хойшх шээсний хэмжээ, өвдөлт байсан эсэхийг хамт бичиж авбал маргааш нь тайлбарлахад хамаагүй хурдан болно.
Утсаар ярих эсвэл яаралтай тусламжийн тасагт очиход хэрэглэж заншсан нэр томьёо шууд ойлгогдохгүй байж магадгүй. Ийм үед «шээлэйн стент», «давхар J (D-J) стент», «бөөрнөөс давсаг хүртэл тавьсан хоолой» гэж өөрчлөн хэлэхэд ихэвчлэн ойлголцдог. Мөн хэзээ тавьсан буюу солиулсан, нэг тал уу хоёр тал уу, аль эмнэлгийн аль тасагт хийлгэсэн (урологи эсвэл судсан дотуурх ажилбарын рентген тасаг), нурууны талаас гаргасан бөөрний гуурс (percutaneous nephrostomy) бий эсэх, хавдрын эмчилгээг хаана авч байгаагаа хамт хэлэх нь тустай. Ажилбарын тэмдэглэл, эмнэлгээс гарсан хуудсыг урьдчилан зурагт авч хадгалаад үзүүлэх нь хамгийн хурдан арга.
Маргааш нь эхлээд ажилбарыг хийсэн тасагт холбогдох нь зөв дараалал. Ихэвчлэн шээсний хэмжээ, шинж тэмдгийг шалгасны дараа хэт авиан шинжилгээ, хэвлийн энгийн рентген, шаардлагатай бол компьютер томографи (CT)-аар стент байрандаа байгаа эсэх, бөөр хавдсан эсэхийг тодруулдаг. Стент үнэхээр гадагш гарсан нь батлагдвал дахин тавих ажилбарыг товлодог бөгөөд халдвар, бөөрний үйл ажиллагааны бууралт хавсарсан бол алхмуудын дараалал өөр байж болно.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл бөгөөд тодорхой хүний онош, эмчилгээг орлохгүй. Шинж тэмдэг, түүнд хандах арга хүн бүрт өөр тул бодит шийдвэр, арга хэмжээг заавал эмчлэгч эмч, эмнэлгийн багтайгаа зөвлөлдөж тогтооно уу.