Заримдаа нүд минь хэт эрт нээгддэг. Өвчтэй (cancer) амьдрахаар нойр чинь нимгэрч, гадаа бүрэнхий байх үед таазыг ширтэн хэвтэх юм. Тийм үед би сүрлэг залбирал хийж чаддаггүй. Ердөө л "Өнөөдрийг бас зуурьдтай өнгөрөөж, хажуудах хүндээ дарамт болохгүй өнгөрөөж үзье" гэдэг шиг л зүйл. Богинохон. Гэтэл яг тэр нэг мөр сэтгэлийг гайхамшигтайгаар бат барьж өгдөг.
Өвдсөний дараа дотор минь шунал (desire) байн байн төрдөг боллоо. Хурдан эдгэрмээр, бусдаас илүү сайн үр дүн авмаар, миний залбирал хамгийн түрүүнд хариулагдаасай гэх юм. Хүний сэтгэл л юм чинь гэж өөрийгөө аргадаж байснаа, нэг л агшинд энэ нь намайг зөвхөн өөрийгөө л харуулдаг болохыг ойлгосон. Нэг тасаг (hospital room), нэг кафед цуглаа бүх хүн адилхан хэцүү байхад би зөвхөн өөрийнхөө ээлжийг л харж байжээ.
Тийм болохоор сүүлийн үед би залбиралынхаа чигийг бага зэрэг өөрчилж үздэг. Өөрийнхөө төлөө гуйх биш, харин хажуудах хүндээ дулаахан хүн болоосой гэж гуйх. Үнэнийг хэлэхэд энэ нь илүү хэцүү. Бие чинь ядрахад сэтгэл хамт агшиж, эелдэг (kindness) байхын оронд эхлээд уур л төрдөг. Гэтэл гайхалтай нь, бусдын төлөө нэг мөр нэмэхэд эхлээд миний дотор тайвширдаг. Зөвхөн авах гэж байснаас хавьгүй илүү.
Хэчнээн сайхан зүйл эзэмшсэн ч дотор нь хайр (love) байхгүй бол энэ нь ердөө л чимээ шуугиан төдий хэрэг гэсэн эртний үг бий. Анх сонсоход би тоосонгүй. Гэтэл өвдөж үзээд тэр үг үнэн байсныг олж мэдэв. Хэн нэгэн надад хичнээн урт сайхан тайтгаралын (comfort) үг хэлсэн ч, тэр үгэнд чин сэтгэл байхгүй бол нэгийг нь ч сонсож чаддаггүй. Эсрэгээрээ, нэг ч үг хэлэлгүй гарыг минь барьж өгсөн хүн намайг хэдэн өдөр тэсэхэд тусалдаг.
Тэгэхээр өнөө өглөөний бясалгал урт байх шаардлагагүй. Шуналаа (desire) нэг шат бууруулж, тэр зайд хажуудах нэг хүнийг оруулах. Тэр бол нэг өдөрт хангалттай. Онцгой арга, нууц ухаан гэж байхгүй. Ердөө л сэтгэлийн ширхэгийг бага зэрэг зөөлөн байлгах дасгал юм.
Энэ бичвэрийг ижил замаар явж буй хүмүүстэй сэтгэлээ хуваалцахын тулд бичсэн болохоос ямар нэг эмчилгээ (treatment) эсвэл тодорхой шашин шүтлэгийг санал болгох гэсэн юм биш. Дарамтгүйгээр уншиж, өөрийн хэмнэлээрээ яваарай.