Аяллын өдөр тогтмогц үлдэх ажил нь сэтгэлээс илүү ачаа, цагийн хуваарь болдог. Хими эмчилгээ (chemotherapy) хийлгэж буй, эсвэл мэс заслын дараа сэргэж буй хүнтэй хамт хол зам явах нь бүрэн хориотой ч биш, огт бэлтгэлгүй хийж болох ч зүйл биш юм. Болгоомжтой байя гэсэн ерөнхий үг биш, дөрвөн салаанд хувааж бодох нь тустай: удаан суух аяллын биед үзүүлэх ачаалал, шингэн ба ариун цэврийн өрөөний хүртээмж, эмийн цагийн хуваарь, очих газрын эмнэлгийн хүртээмж.
Нэгдүгээрт, аялал өөрөө. Хорт хавдар өөрөө, зарим хими эмчилгээний эм, саяхны мэс засал нь венийн тромбоэмболизм (venous thromboembolism) үүсэх эрсдэлийг нэмэгдүүлдэг хүчин зүйлд тооцогддог. Автобус, галт тэрэгний удаан аялалд нэг, хоёр цаг тутамд шагайгаа хөдөлгөж, зогсоол бүрт хэсэг зуур босч алхах нь тустай. Нэг талын тугалга хавдаж, хатуу өвдөх, эсвэл гэнэт амьсгаадаж, цээж өвдөж, зүрх түргэн цохилох бол аяллаа үргэлжлүүлэхээс илүү хамгийн ойрын яаралтай тусламжийн тасаг руу очих нь зөв. Шахалтын оймс эсвэл урьдчилан сэргийлэх цус шингэлэх эм (anticoagulant) хэрэгтэй эсэх нь хүн бүрд өөр тул явахаас өмнө эмчдээ аяллын хугацаа, хэлбэрээ хэлж зөвлөгөө аваарай. Лимфийн зангилаа авахуулсан талын гар, хөлөө хүнд ачаагаар дарахгүй байх нь мөн адил чухал.
Хоёрдугаарт, шингэн ба ариун цэврийн өрөө. Замд бэрхшээл гарахаас эмээж ус багасгавал шингэн алдалт, өтгөн хаталт, толгой эргэх байдлаар эргэж ирдэг. Уухаа багасгахын оронд ариун цэврийн өрөөнд хүрэхэд хялбар нөхцөлийг бүрдүүлэх нь дээр: гарцны талын суудал, зогсоол ойр ойрхон замын чиглэл, дунд нь нэг таслаад амарч явах хуваарь. Шээс хөөх эм эсвэл өтгөн ялгадсанд нөлөөлөх эм хэрэглэж байгаа бол уух цагаа өөрчилж болох эсэхийг урьдчилан асуугаарай. Суулгалт олон удаа тохиолддог эсвэл стома (ostomy) хэрэглэдэг бол нөөц хэрэгсэл, нойтон салфетка, солих хувцсаа гар хүрэхэд ойрхон цүнхэнд хийж явах нь сэтгэл амар.
Гуравдугаарт, эмийн цагийн хуваарь нь аяллын дэвсгэр биш, харин араг яс нь юм. Эмээ ачааны тасалгаанд биш, үргэлж гартаа авч явдаг цүнхэндээ хийж, төлөвлөсөн хоногоос хэдэн өдрийн илүү нөөцтэй яваарай. Жор, эмийн шошгыг зургаар авч хадгалбал гээгдсэн үед тусална. Хөргөгчид хадгалах шаардлагатай эм байвал хадгалалтын аргаа урьдчилан тодруулж, уух цагаа гэртээ байдаг цагийн хуваариараа барих нь эргэлзээ багатай. Дотор муухайрах, өвдөх, суулгах, өтгөн хатах зэрэг байнга тохиолддог шинжид зориулсан эмийг явахаас өмнө хэзээ, хэр хэмжээтэй, тус болохгүй бол дараа нь юу хийхийг нь эмчээсээ хамт тодруулж авах нь зүйтэй. Замдаа шинэ эм дур мэдэн худалдаж авч нэмэх нь эмийн харилцан үйлчлэлийн (drug interaction) улмаас зөвлөдөггүй.
Дөрөвдүгээрт, очих газарт биеийн байдал муудвал эмнэлэгт хэр хурдан хүрэх вэ гэдэг асуудал. Оношийн нэр, мэс засал болон эмчилгээний түүх, одоо хэрэглэж буй эмийн жагсаалт, сүүлийн цусны шинжилгээний огноо ба ойролцоо үзүүлэлт, харшил, эмчилгээ хийлгэдэг эмнэлгийн холбоо барих утас бүхий нэг хуудсыг хэтэвчиндээ хийж явбал танихгүй эмнэлэгт тайлбарлах цагийг ихээхэн хэмнэнэ. Очих газрын ойролцоо шөнө ажилладаг яаралтай тусламжийн тасаг хаана байгааг урьдчилан хараарай. Ялангуяа хими эмчилгээний мөчлөгийн дунд байгаа бол хэдэн градусаас эхлэн эмнэлэг рүү залгах ёстойг явахаас өмнө тодруулах хэрэгтэй. Эмчилгээний үеийн халууралт нь фебрил нейтропени (febrile neutropenia) шиг цаг хугацаа шаардсан байдал байж болох тул аялалд явж байна гэсэн шалтгаанаар нэг өдөр хойшлуулж болохгүй дохионд ордог.
Хоол хүнс бол аяллын таашаал бөгөөд бас бэлтгэлийн нэг зүйл. Гэрээсээ бэлдсэн хоолыг өрөөний хэмд хоёр цагаас, зуны халуун өдөр нэг цагаас илүү байлгахгүй байхыг ерөнхий жишиг болгон ярьдаг. Цусны эсийн тоо буурсан үед удаан авч явсан хоолноос илүү тэр дороо чанаж, халуунаар нь гаргасан хоол илүү аюулгүй сонголт бөгөөд гар угаах, ус авч явах нь хамгийн үндсэн зүйл хэвээр байна. Өдөрт нэг л зүйлийг тодорхой хийж, үлдсэнийг нь чөлөөтэй үлдээх нь биед хөнгөн. Өглөө хөдөлж, үдээс хойш амрах хуваарь, шат багатай, ариун цэврийн өрөө ойрхон байр нь аль нэг үзвэрээс илүү тухайн өдрийг тодорхойлдог.
Эцэст нь, замд дуу сонсож байгаад нулимс унах нь ховор зүйл биш. Эмчилгээ хийлгэж буй хүнд ч, хажууд нь мэдэгдэхгүй байхыг хичээж буй гэр бүлийнхэнд ч тохиолддог. Тэр дор нь шалтгааныг нь заавал асууж цэгцлэх шаардлагагүй, мэдрэмжээ зөвхөн нуухыг хичээх ч хэрэггүй. Гэхдээ нойр хүрэхгүй, хоолны дуршил байхгүй, юунд ч сонирхолгүй байдал хоёр долоо хоногоос удаан үргэлжилбэл энэ нь аяллын сэтгэгдэл биш, харин эмчийн өрөөнд ярих ёстой дохио юм. Сэтгэл зүйн зөвлөгөө, дэмжлэгийн хөтөлбөрт хамрагдах нь эмчилгээнээс татгалзаж байгаа хэрэг биш, эмчилгээний нэг хэсэг гэж үздэг.
Энэхүү нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл бөгөөд хувь хүний онош, эмчилгээг орлохгүй. Аялж болох эсэх, аяллын хугацаа, хэлбэр, эмийн тохируулга, халуурах эсвэл өвдөх үед хэзээ эмнэлэгт хандах зэрэг нь биеийн байдал, эмчилгээний хуваариас хамааран өөр байдаг тул эмчилгээ хийлгэж буй эмч, эмнэлгийн ажилтантайгаа заавал зөвлөлдөнө үү.