Хими эмчилгээ (chemotherapy) эхлэх гэж буй хүүхдийн асран хамгаалагчид ихэвчлэн 'эрүүл гэх хоол идүүлэх ёстой' гэж боддог. Мөөг, брокколи, байцаа, исгэсэн шар буурцаг зэрэг том хүмүүсийн зөвлөдөг хоолыг хүүхэд огт идэхгүй бол сэтгэл түгшдэг. Гэвч эмчилгээний хугацаанд хоол хүнсний зорилго өдөр тутмын 'эрүүл хоол'-оос арай өөр. Энэ үед хамгийн чухал нь ямар нэг тусгай 'хорт хавдрын эсрэг хоол' идүүлэх бус, харин хүүхэд жингээ хадгалахад хүрэлцэхүйц илчлэг (calorie), уураг (protein)-ийг тогтмол авах явдал юм.
Эмчилгээ авч буй бие хэвийн үеэс илүү их эрчим хүч шаарддаг ч харин хоолны дуршил буурдаг. Тиймээс 'юу идүүлэх'-ээс илүү 'хэр их идэх' нь эхэнд ордог. Аль нэг хоол эмчилгээний үр дүнг өөрчлөхгүй бөгөөд хүүхэд мөөг, исгэсэн шар буурцаг идэхгүй байгаа нь санаа зовох зүйл биш. Харин ч энэ үед жин буурахаас сэргийлэх нь эдгэрэлт болон дараагийн эмчилгээг үргэлжлүүлэхэд илүү тустай.
Хими эмчилгээний эм ихэвчлэн амт, үнэрийн мэдрэмжийг өөрчилдөг (амтны өөрчлөлт, dysgeusia). Хоол төмөрлөг амттай эсвэл амтгүй санагдаж, зарим үнэрнээс дотор муухайрдаг (nausea). Ам гэмтэж өвдвөл (амны салст үрэвсэл, mucositis) зажлах, залгих нь өөрөө хэцүү болдог. Исгэсэн шар буурцаг, мөөг зэрэг үнэр хүчтэй хоол ийм өөрчлөлтийн үед улам холддог. Хүүхэд гэнэт дуртай хоолоо татгалзах нь тэрслүү зан бус, харин биеийн илгээж буй байгалийн дохио байж болно.
Практикт нэг дор их идүүлэхийг оролдохоос илүү, бага багаар олон удаа идүүлэх нь тусалдаг. Хүүхэд харьцангуй сайн иддэг хоолыг гол болгож, түүн дээр илчлэг, уургийг чимээгүйхэн нэмэх аргыг хайгаарай. Шөл, будаанд өндөг, тофу (tofu), мах нунтаглан хийх, эсвэл бүлээн ба хүйтэн хоол үнэр багатай тул дотор муухайралтыг бууруулж болно. Хоолны цагийг хүчээр шахаж хэрүүл болбол хүүхэд хоолноос холддог тул идэх таашаалыг алдуулахгүй байх нь чухал.
Бас нэг анхаарах зүйл бол аюулгүй байдал. Хими эмчилгээний үед цагаан эс, ялангуяа нейтрофил (neutrophil)-ийн тоо буурах үед халдварын эрсдэл нэмэгддэг тул чанаагүй хоол, угаагаагүй ногоо, ариутгаагүй хүнснээс болгоомжлох хэрэгтэй. Исгэсэн хоол болох шар буурцаг, түүхий ногоог энэ үед хэрхэн хэрэглэхийг эмнэлэг бүр өөр өөрөөр зөвлөж болох тул юуг хэзээ хүртэл болгоомжлохыг эмчлэгч эмч, багаасаа асуух нь аюулгүй.
Идэх хэмжээ мэдэгдэхүйц буурч жин хасагдах, эсвэл өвдөлт, бөөлжилтөөс болж ус хүртэл залгихад хэцүү бол тэвчихээс илүү эмчтэйгээ зөвлөлдөөрэй. Эмнэлэгт хүүхдийн шим тэжээлийг хамт хардаг хоол зүйч (dietitian) байдаг бөгөөд шаардлагатай бол илчлэг нэмэх нэмэлт ундаа, эсвэл гуурсаар (feeding tube) хооллох зэрэг аргыг ярилцаж болно. 'Сайн хоол идүүлж чадсангүй' гэсэн гэм буруугийн мэдрэмжийг түр тавьж болно. Эмчилгээний үед сайн идүүлэх арга нь хэвийн үеэс өөр гэдгийг ойлгох нь өөрөө том тус болно.
Энэ нийтлэл нь ойлголт өгөх зорилготой ерөнхий мэдээлэл бөгөөд тодорхой өвчтөний эмчилгээг орлохгүй. Хүүхдийн хоол хүнс, шим тэжээл, хоолны аюулгүй байдалтай холбоотой шийдвэрийг заавал эмчлэгч эмч, хоол зүйчтэйгээ зөвлөлдөж гаргана уу.