Хосписын (hospice) буюу тайвшруулах эмчилгээний (palliative care) тасагт хайртай хүнээ асарч байхад сувилагч гэнэт «одоо том төлөвлөгөө бүү тавь, хажууд нь байвал зүгээр» гэж болгоомжтой хэлэх мөч ирдэг. Үүнийг сонсоод ихэнх гэр бүл шууд «одоо ердөө хэдхэн өдөр үлдсэн байх нь» гэж айж сандардаг. Гэвч энэ үг нь яг хэдэн өдөр үлдсэнийг зарлаж буй хэрэг биш. Харин өвчтөний байдал «долоо хоногийн» хэмжээнээс «өдрийн» хэмжээ рүү шилжиж магадгүй гэсэн дохио бөгөөд хамтдаа бэлдэх цаг болсныг илэрхийлдэг.
Үхэл ойртох тусам үлдсэн хугацааг тоогоор таамаглах нь харин ч хэцүү болдог. Эмчийн баг нь өдрийн ихэнхийг унтаж өнгөрүүлж байгаа эсэх, идэж уух хэмжээ багассан эсэх, ухамсар бүрхэгшиж байгаа эсэх, амьсгалын хэмнэл өөрчлөгдсөн эсэх зэрэг олон шинжийг нэгтгэн ерөнхий чиг хандлагыг уншдаг. Эдгээр шинж хамт илэрвэл «удахгүй болж мэдэх» гэж дүгнэдэг ч энэ нь яг «хэдэн өдөр» гэсэн тодорхой хугацаа биш. Зарим хүнд хэдэн өдөр, зарим хүнд хэдэн долоо хоног үргэлжилдэг.
Гэр бүлийнхэнд хамгийн ойлгомжгүй санагддаг зүйл бол «уржигдар л надтай хамт алхаж байсан» гэх мэт сайн, муу өдрүүд ээлжлэн солигдох явдал. Эцсийн үеийн бие шулуун шугамаар мууддаггүй, сайжирч дараа нь сульдаж давтагдан ерөнхийдөө тэнхээ буурдаг. Бөөлжис намдаах эм (anti-nausea) эсвэл өвчин намдаах эм (painkiller) хэрэглэсэн өдөр өдөржин унтах нь бие тийм хэмжээний амралт шаардаж байгаагийн зүй ёсны хариу байж болно. Тиймээс нэг өдрийн байдлаар үлдсэн хугацааг тооцоолоход хэцүү.
Эмчийн баг «хажууд нь байгаарай» гэж зөвлөх нь яг он сар өдрийг мэдэж байгаагаас биш, харин өөрчлөлт хэзээ ч ирсэн гэр бүл хамт байх боломжтой байхын тулд урьдчилан зай гаргаж өгөх анхаарал халамж байдаг. Ийм үед сэтгэлд хадгалсан асуултаа эмчээс шууд асуух нь тустай: «Одоо долоо хоногийн хэмжээ юу, өдрийн хэмжээ юу?», «Одоо ямар өөрчлөлтийг ажиглах ёстой вэ?», «Шөнө яаралтай өөрчлөлт гарвал хэрхэн холбоо барих вэ?» гэх асуултууд бүрхэг айдсыг тодорхой бэлтгэл болгон хувиргадаг.
Үлдсэн хугацааг нарийн тоолж чадахгүй гэдэг нь харин ч одоогийн энэ цагийг үнэтэй өнгөрүүлээрэй гэсэн утга ч агуулдаг. Ухамсар бүрхэгшсэн ч сонсгол, хүрэлцэх мэдрэмж эцсээ хүртэл үлддэг гэж үздэг тул гараас нь атгаж, нэрийг нь дуудаж, хажууд нь байх нь өөрөө хангалттай халамж болдог. Өөрийгөө асрахаа бас бүү мартаарай. Ээлжлэн амарч, хоолоо цагт нь идэж, хүнд сэтгэлээ хосписын нийгмийн ажилтан (social worker) буюу зөвлөхтэй хуваалцах нь урт хугацааны манааг тэсэх хүч болдог.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл өгөх зорилготой бөгөөд тодорхой өвчтөний байдлын үнэлгээ, эмчилгээг орлохгүй. Үлдсэн хугацааны таамаглал болон шинж тэмдгийн өөрчлөлтийн талаар заавал эмчлэгч эмчтэйгээ зөвлөлдөнө үү.