Хүнд өвчнийг туулах явцад олон хүн өглөө бүр давтдаг богино өгүүлбэртэй болдог. Хэн нэгэнд энэ нь залбирал, өөр нэгэнд дуртай шүлгийн мөр, бас нэгэнд өөртөө хэлдэг амлалт байдаг. Ийм 'нэг үг' нь зүгээр л тайтгарал төдийгүй, түгшүүрээр найгах сэтгэлд чиг баримжаа өгдөг зангуу (anchor) шиг үүрэг гүйцэтгэдэг.
Энэ дадал яагаад тустай болохыг биеийн хариу урвалаар тайлбарлаж болно. Өвчин, эмчилгээний талаарх санаа зовнил тасралтгүй үргэлжилбэл бие нь архаг хурцадмал байдалд (stress response) ордог бөгөөд энэ нь нойр, хоолны дуршил, өвдөлтийг мэдрэх мэдрэмжид нөлөөлдөг. Тогтмол давтдаг богино бясалгал (meditation), залбирал, гүнзгий амьсгаа, өгүүлбэр давтах зэрэг 'сэтгэлээ тогтоох' үйл нь энэ хурцадмал байдлыг зөөлрүүлж, яг одоогийн мөчид анхаарлаа хандуулахад тусалж, түгшүүрийн эргүүлгийг түр зогсооно.
Гэхдээ нэг зүйлийг тодорхой хэлэх ёстой. Эдгээр үйл нь сэтгэлийн ачааг хөнгөлж, өдөр бүрийг даван туулах хүчийг өгдөг ч, өөрөө хавдрыг (tumor) арилгах буюу өвчнийг эдгээх эмчилгээ биш юм. Найдвар өвөрлөх ба батлагдсан эмчилгээ авах хоёр нь бие биенээ орлодоггүй, харин хамт явахдаа хамгийн их хүчээ өгдөг. 'Заавал эдгэрнэ' гэсэн итгэл нь товлосон шинжилгээ, эм, эмчийн үзлэгийг хойшлуулах шалтгаан болох ёсгүй.
Паллиатив тусламжид (palliative care) 'хамгийн сайныг найдангаа, зэрэгцээд хүнд байдалд ч бэлтгэх' хандлагыг эрүүл найдвар гэж үздэг. Найдвар зөвхөн 'бүрэн эдгэрэлт'-ийг заадаггүй. Өнөөдөр өвдөлт багасах, хайртай хүнтэйгээ хамт хооллох, үлдсэн цагаа хүссэнээрээ өнгөрөөх — эдгээр бүгд найдвар мөн. Зорилго өөрчлөгдсөн ч найдвар алга болохгүй, хэлбэрээ өөрчилж үргэлжилдэг.
Өдөр бүрийн сэтгэлээ тогтоох дадлаа өөрийнхөөрөө бүрдүүлэх нь сайн. Өглөө богино өгүүлбэрийг чангаар унших, өдрийн эцэст талархах гурван зүйлээ бичих, хэдэн минут удаан амьсгалах зэрэг хялбар дадал хангалттай. Итгэл үнэмшлийн хамт олон, гэр бүл, өвчтэй нөхдийн бүлэг зэрэг сэтгэлээ хуваалцах хүмүүстэй холбоотой байх нь ганцаардлыг багасгаж, эдгэрэлтийг даван туулахад бодит тус болдог.
Харин давтаад ч намдахгүй түгшүүр, үргэлжилсэн гуниг (depression), хоёр долоо хоногоос дээш хугацаанд нойргүйдэх, эсвэл 'амьдрах хүсэлгүй' бодол төрвөл энэ нь сэтгэл сул байгаагийн бус, тусламж хэрэгтэй байгаагийн дохио юм. Ийм үед тэвчилгүй эмч, сэтгэцийн эрүүл мэндийн мэргэжилтэн, зөвлөхдөө хэлэх нь чухал.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл өгөх зорилготой бөгөөд хувь хүний эмчилгээ, зөвлөгөөг орлохгүй. Өөрийн биеийн байдалд тохирсон шийдвэрийг заавал эмчлэгч эмчтэйгээ зөвлөлдөж гаргана уу.