Онош тавиулаад эмч "зэрэгцээ хими-туяа эмчилгээгээр явна" гэж хэлэхэд үнэнийг хэлэхэд юу гэсэн үг болохыг сайн ойлгосонгүй. Туяа болон химийг хамт хийнэ гэдэг нь хоёр дахин хэцүү гэсэн үг үү гэж бодоод эхлээд айсан юм. 6 долоо хоног, өөрөөр хэлбэл сар хагас. Дуусгаад үзэхээр тэр хугацаа урт байсан юм болов уу гэж бодогдоод, яаж тэвчсэн юм бол гэж ч санагдана. Ижил төстэй эмчилгээний өмнө эргэлзэж буй хүн байвал миний туулсныг тайван бичье.
Эмчилгээ хоёр тэнхлэгээр эргэлдсэн. Ажлын өдрүүдэд өдөр бүр гадуур туяа эмчилгээ хийлгэхээр явдаг байсан бол долоо хоногт нэг удаа хими эмчилгээний тарилга хийлгэдэг байлаа. Хими эмчилгээний бодис туяаны үр дүнг өсгөж өгөх үүрэгтэй гэж сонссон бөгөөд тун нь их биш учраас байх, үс бүтэн унах гэх мэт зүйл болоогүй. Харин тарилга хийлгэснээс хойш хоёр өдөр орчим хоолны дуршил огцом буурч, дотор муухайрдаг байсан. Туяа эмчилгээ хийлгэх нь бодсоноос чинь хурдан дуусдаг. Орон дээр хэвтэж машин эргэлдэх хугацаа хэдхэн минут шүү дээ. Харин жинхэнэ хэцүү нь өдөр бүр ижил цагт эмнэлэг рүү очиж ирэх тэр давталт байлаа. Ажилдаа явж ирэх шиг биед суусан ч 3 долоо хоног орчим өнгөрөхөд ядаргаа аажмаар хуримтлагдаж эхэлсэн.
Дунд үеэс аарцгийн (pelvis) хэсэгт авах нөлөө аажмаар илэрч эхэлсэн. Шээх үед хорсож, ариун цэврийн өрөөнд урьдынхаас илүү олон удаа явдаг болсон. Суулгалт олшроод тослог буюу халуун ногоотойг өөрөө мэдэж зайлсхийдэг болсон. Шингэн будаа, зөөлөн хачаар голлон идэж, усыг зориуд их уусан. Арьс ч улаан болж шарагдсан мэт болоод гэмтэхэд эмнэлгээс авсан тосыг тогтмол түрхсэнээр зугаар л өнгөрсөн. Жижиг шинж тэмдэг ч бай үзлэгийн үед бүгдийг хэлэх нь чухал юм байна. Тэвчиж байгаад нэг дор дэлбэрэхээс илүү тэр болгонд эм бичүүлэх нь хавьгүй амар байсан.
Эмчилгээний сүүл рүү дотуур туяа, өөрөөр хэлбэл ойртуулсан туяа эмчилгээ (brachytherapy) гэдгийг ч хэд хэдэн удаа хийлгэсэн. Хавдрын ойролцоо шууд туяа тусгадаг арга гэнэ лээ, энэ нь гадуур эмчилгээнээс мэдрэмж арай өөр байсан. Үйлдэл өөрөөсөө илүү түүний өмнө хойно түгшсэн нь илүү санаанд үлдсэн. Дуусгасны дараа хэдэн өдөр хүнд, таагүй мэдрэмж байсан ч тэр нь ч цаг хугацаа өнгөрөхөд намжсан. Үнэнийг хэлэхэд 6 долоо хоногийн турш биеийн байдал хамгийн доороо байсан нь яг энэ үе байлаа. Бараг дуусч байна гэдэг ганц сэтгэлээр тэвчсэн юм болов уу.
Эргэн харахад хамгийн их тус болсон нь онцгой зүйл биш өдөр тутмын арчилгаа байсан. Сайн идэж, хүчдэн уулзалт товлохгүй, ядарвал зүгээр л хэвтсэн. Ганцаараа зовох бус гэр бүлдээ хэцүү байна гэж шударгаар хэлсэн нь ч том нөлөөтэй байлаа. Эмчилгээ дууссан гэдгээр шууд эрүүл болдоггүй болохоор дуусгаснаас хойш ч хэдэн долоо хоног сэргэхэд цаг хугацаа орсон. Гэсэн ч долоо хоног бүр бие хөнгөрч байгаа нь мэдрэгдэхээр тэр нь үнэхээр баяр хүргэм байсан.
Энд бичсэн нь зөвхөн миний туршлага л юм. Хүн бүрийн бие, нөхцөл байдал өөр тул эмчилгээний арга буюу шинж тэмдгийн арчилгааг заавал эмчтэйгээ зөвлөлдөөрэй.