Хорт хавдрын эмчилгээний явцад олон өвчтөн гэр бүлийнхээ зүгээс "асрамжийн эмнэлэг (care hospital) эсвэл асрамжийн газар луу ор" гэж байнга сонсдог. Хоол хүнсийг зохицуулж, биеийн байдлыг ажиглаж, яаралтай үед бэлэн байж чаддаг учраас энэ зөвлөгөө бодит шалтгаантай. Гэвч ижил эмчилгээ хийлгэж байгаа ч хаана, яаж амьдрах вэ гэдэг нь ганц зөв хариулттай эмнэлгийн асуудал биш, аюулгүй байдал болон амьдралын чанарыг (quality of life) хамтад нь жинлэн өөрөө сонгодог зүйл юм. Газарт орохгүй гэсэн шийдвэр нь "зөрүүд зан" гэсэн үг биш.
Шийдвэр гаргахдаа эхлээд эмнэлгийн шаардлагыг харах нь зүйтэй. Богино хугацаанд жин хурдан буурах, идсэнээ бараг залгиж чадахгүй усгүйжилт (dehydration) давтагдах, эсвэл өвдөлт, халуурах, хүчтэй толгой эргэх зэрэг ганцаараа даван туулахад хэцүү шинж тэмдэг олон давтагдах юм бол ойр дотно асрах орчин аюулгүй байдалд тустай. Эсрэгээр, шинж тэмдэг харьцангуй тогтвортой, хооллож чаддаг, эм болон цагийн хуваариа өөрөө хянаж чаддаг бол танил орчинд амьдрах сонголт ч бас бүрэн боломжтой. Гэхдээ хараа бүрэлзэх, бие засахаа барьж тэвчихэд хэцүү болох, дотор муухайрах зэрэг өөрчлөлтийг хайхрахгүй өнгөрөөлгүй, дараагийн үзлэгээр эмчдээ тодорхой хэлж шалтгааныг нь тогтоолгох нь чухал.
Зардал, судсаар (IV) тарих шугам арчлах төвөг, мөн "зөвхөн өвчтөн болж амьдрахыг хүсэхгүй" гэсэн сэтгэл — эдгээр нь бүгд шийдвэрт оруулж болох үндэслэлтэй хүчин зүйлс юм. Байгаль үзэж, дуртай хоолоо идэх нь даван туулахад үнэхээр тус болох сэтгэл санааны нөөц болдог. Хамгийн чухал нь эмчилгээний залгамж чанарыг тасалдуулахгүй байх явдал. Дархлаа дэмжих эмчилгээ (immunotherapy) зэрэг товлосон эмчилгээгээ алгасахгүй хийлгэж, яаралтай үед холбоо барих, зөөвөрлөх төлөвлөгөөгөө урьдчилан гаргаж тавьбал гэртээ амьдрах аюулгүй байдлын тор тодорхой хэмжээгээр бүрдэнэ.
Гэр бүлтэйгээ харилцах нь мөн адил шийдвэрлэх ёстой даалгавар. Утсаар яриа болгонд ижил үг давтагдах нь хайхрамжгүй биш, илэрхийлэхэд эвгүй санаа зовнил байх нь олонтаа. Гэсэн ч сонсогч хүн ядарч байвал хил хязгаар тогтоох хэрэгтэй. "Эхлээд биеийн байдлыг минь асууж байгаасай" гэх мэт хүсэлээ нэг тодорхой өгүүлбэрээр хэлж, ярих давтамж, цагаа тохиролцож, холбоо барих цонхыг нэг хүн болгож хялбарчилбал ижил ярианы давталтыг багасгаж болно. Биеийн байдлаа товч нэгтгэн хуваалцвал гэр бүлийн зовнил буурч, занналт асуулт болж хувирдаг. Хэрэв тэр ч байтугай хүндрэлтэй бол эмнэлгийн нийгмийн ажилтны баг эсвэл сэтгэлзүйн зөвлөгөөгөөр зуучлал, дэмжлэг авч болно.
Энэ нийтлэл нь зөвхөн ерөнхий мэдээлэл өгөх зорилготой бөгөөд хувь хүний эмчилгээг орлохгүй. Амьдрах хэлбэр болон эмчилгээний төлөвлөгөөний талаарх шийдвэрийг заавал эмчлэгч эмнэлгийн багтайгаа сайтар зөвлөлдөж гаргана уу.