Гэр бүлийн гишүүн хорт хавдар (cancer) оношлогдоход бүхэл айлын амьдрал доргидог. Заримдаа энэ асаргааны ачаа өсвөр нас буюу залуу нас дөнгөж гарч буй 'залуу асрагч' (young carer)-ийн мөрөн дээр унадаг. Үе тэнгийнхэн нь сургууль, ажил, харилцааны тухай бодож байх насандаа эдгээр залуус эмнэлгийн цаг, эмийн хуваарь, даатгал, бичиг баримт, бүр дүү нараа асрах зэргийг хариуцдаг. Өөрийн ирээдүй, мөн өөр хүний өдөр тутмын амьдралыг зэрэг үүрэх нь хүнд ачаа юм.
Залуу асрагчид ихэвчлэн ижил бэрхшээлтэй тулгардаг. Сургууль, ажил дээрээ нөхцөл байдлаа тайлбарлахад хэцүү тул дангаараа дааж, найз нөхдөөсөө холдсон мэт ганцаардал мэдэрдэг. 'Би илүү сайн хийх ёстой байсан' гэсэн гэм буруугийн мэдрэмж (guilt), өөрийн амьдрал зогссон мэт түгшүүр (anxiety), хэнд ч хэлж чадахгүй тусгаарлагдсан байдал хуримтлагддаг. Эдгээр нь сул дорой байдал биш, харин хүнд нөхцөлд тохиолддог жам ёсны хариу үйлдэл юм.
Өөрийгөө хамгаалахад туслах хэдэн зүйл бий. Нэгдүгээрт, бүгдийг дангаараа бүү үүр — хэн, юуг, хэзээ хийхээ бусад төрөл садантайгаа бичиж тохиролцон ачааг хуваа. Хоёрдугаарт, сургуулийн зөвлөгөөний төв, орон нутгийн нийгмийн халамж, эсвэл эмнэлгийн нийгмийн ажилтан (medical social worker)-аас тусламж эрэлхийл — тэд санхүүгийн дэмжлэг, сэтгэлзүйн зөвлөгөөг танд тайлбарлаж өгнө. Гуравдугаарт, богино ч гэсэн зөвхөн өөртөө зориулсан цаг гарга. Нойр, цагтаа хооллох, богино зугаалга зэрэг өчүүхэн мэт зүйл нь удаан хугацаанд хажууд нь байх хүч чинь болдог.
Хэрэв ядаргаа, гутрал хоёр долоо хоногоос дээш үргэлжилбэл, унтаж чадахгүй, хоолны дуршил алдвал, эсвэл бүгдийг орхимоор санагдвал энэ нь зүгээр тэвчих зүйл биш, тусламж хэрэгтэй байгаагийн дохио юм. Ийм үед сэтгэцийн эрүүл мэндийн мэргэжилтэн эсвэл орон нутгийн сэтгэцийн эрүүл мэндийн төвд хандах нь ухаалаг алхам. Таны өмнө тоо томшгүй олон өдөр байсаар байгаа бөгөөд энэ хүнд цаг үе ч нэгэн өдөр эргэн дурсах түүх болж чадна.
Энэ нийтлэл нь зөвхөн ерөнхий мэдээллийн зорилготой бөгөөд хувь хүний эмчилгээ, зөвлөгөөг орлохгүй. Өвчтөний эмчилгээ болон өөрийнхөө эрүүл мэндтэй холбоотой шийдвэрийг эмч мэргэжилтэнтэйгээ заавал зөвлөлдөнө үү.