Өндгөвчний хорт хавдар туулж байх явцад нэг өдөр гэнэт өмднийхөө товчоо хийж чадахгүй болох, эсвэл хэвтэхэд гэдэс нэг тал руугаа давалгаалах мэдрэмж төрөх үе байдаг. Тарга авсан ч биш атал зөвхөн гэдэс л овойж, бага зэрэг идэхэд л дүүрч амьсгаадах хүртэл болдог. Энэ нь яг асцит (ascites) юм. Хэвлийн дотор, тодруулбал хэвлийн хөндийд (peritoneal cavity) ус хурах явдал. Өндгөвчний хорт хавдарт нэлээд түгээмэл тохиолддог зүйл тул хэт өөрийгөө буруутгах буюу эхнээсээ айхгүй байгаасай.
Яагаад ус хурдаг вэ гэвэл, хорт хавдрын эс хэвлийн хальсыг цочроож тэр дотор шингэн алдагдаж, зэрэгцээд лимфийн урсгал бөглөрснөөс гадагшлах ёстой ус цагтаа гарч чадахгүйтэй холбоотой. Орж ирэх нь их, гарах нь бага тул аажмаар хурдаг гэсэн үг. Тиймээс асцит бол зүгээр л 'гэдэс овойсон' асуудал биш, харин бие доторх явдлыг харуулдаг дохио ч мөн. Гэдэс хэдэн өдрийн дотор мэдэгдэхүйц томрох, гэнэт амьсгалахад хэцүү болох, шээсний хэмжээ эрс багасах зэрэг бол хойшлуулалгүй эмнэлгийн багт мэдэгдэх нь зөв.
Одоо бүгчим байгаа үед хамгийн найдвартай арга нь асцитын шингэн авах процедур (paracentesis) буюу нарийн зүүгээр хуримтлагдсан усыг авдаг үйлдэл юм. Нэг удаад хэдэн литрээр авдаг тул процедурын дараа гэдэс намхарч, амьсгал нээгдэж, нэлээд сайжирсан мэт санагддаг хүн олон. Гэхдээ ус авбал уураг ч хамт гадагшилдаг тул тэнхээ улам сулрч болзошгүй. Тиймээс процедурын дараа өндөг, шош (tofu), загас, цэвэр мах зэрэг уургийг ердийнхөөс анхааран авбал нөхөн сэргэхэд тустай. Ус байнга дахин хурдаг бол нарийн гуурс гэдсэнд тавьж гэртээ бага багаар гаргах арга ч хэрэглэдэг тул үүнийг хариуцсан эмчтэйгээ зөвлөлдөж үз.
Гэртээ хийж болох арчилгаа бодсоноос олон. Давслаг идвэл бие усыг илүү барьдаг тул шөл, давсалсан загас, гоймонгийн шөл зэргийг бага зэрэг бууруулах нь дээр. Нэг дор их идэхээс илүү бага багаар олон удаа хуваан идвэл дүүрэлт бага. Унтахдаа нурууныхаа ард дэр тулж дээд биеэ бага зэрэг өндөрлөвөл амьсгалахад нэлээд хялбар. Өдөр бүр нэг цагт, ижил хувцастай гэдэсний тойргоо метрээр хэмжих буюу жингээ бичиж тэмдэглэвэл ус хэр хурч буцаж буйн урсгал харагдаж, эмнэлэгт явах цагаа сонгоход бас тустай.
Мөн үнэнийг хэлэхэд, асцит хурах үед хамгийн хэцүү нь биеэс илүү сэтгэл байх нь олонтаа. Гэдэс дүүрэх бүрд 'өвчин муудсан юм болов уу' гэж түгшиж, хувцас тохирохгүй болохоор гадагш гарахаас ч татгалздаг. Тэр сэтгэл бүрэн зүй ёсны. Гэхдээ асцит хурсан гэдэг ганц баримтаар бүх зүйлийг бүү тогтоо. Ижил байдлыг туулсаар сайн арчилж өдөр тутмаа үргэлжлүүлдэг хүн үнэхээр олон байдаг. Ганцаараа бүү шаналж, ижил өвчин туулсан хүмүүсийн яриаг сонсох, эмнэлгийн багт эвгүйрэлээ үнэнчээр хэлэх нь бүгд тустай.
Энд бичсэн нь ердийн яриа төдий бөгөөд биеийн байдалд минь яг тохирох хариуг эцэст нь намайг шууд үздэг хариуцсан эмч хамгийн сайн мэднэ. Шинэ шинж тэмдэг гарах буюу ердийнхөөс өөр санагдвал бүү эргэлзэж заавал асуугаарай.