Мэс заслын өрөөнөөс гарч ирээд хамгийн түрүүнд мэдэрсэн зүйл маань өвдөлт биш, харин амьсгал байлаа. Цээжээ дүүрэн нэг удаа амьсгалж оруулъя гэхээр дунд нь хаа нэгтээ тээглэх мэдрэмж. Уушгины (lung) хэсгийг авсан болохоор энэ нь зүй ёсны хэрэг гэдгийг урьдчилан хэлж байсан ч, биеэр туулж үзэхэд толгойгоороо мэдэх, биеэрээ туулах хоёр огт өөр юм байна. Орон дээрээ хэвтэн аажуухан, маш аажуухан амьсгалж эхэлсэн нь сэргэлтийн эхлэл байсан юм.
Тасагт сувилагч надад тунгалаг саваар хийсэн нэг багаж өгсөн. Дотор нь гурван бөмбөлөг (ball) бүхий амьсгалын дасгалын багаж (breathing exercise device) байсан бөгөөд амаараа татаж сорвол бөмбөлгүүд дээш хөвдөг ажиллагаатай. Эхэндээ нэг бөмбөлөг хөвүүлэх нь ч хэцүү байлаа. Цагт арван удаа хийгээрэй гэж хэлсэн ч, үнэнийг хэлэхэд залхуу хүрч, цээж ч өвдөөд байсан тул байнга хойш тавьдаг байв. Гэтэл үүнийгээ хайнга хийвэл уушгины нэг тал нь бүрэн дэлгэгдэхгүй, цэр (mucus) хуримтлагдаж, уушгины үрэвсэл (pneumonia) болж хувирч болзошгүй гэдгийг тайлбарлахад ухаан орлоо. Тэр өдрөөс эхлэн сэрүүлэг тавьж, шахуу ч гэсэн хийдэг болсон.
Ханиалгах нь бас нэг даваа байв. Мэс заслын шарх чангарч байхад ханиал гэнэ. Цэрээ гаргаж байж уушги цэвэрхэн болдгийг мэдсэн ч айснаасаа байнга тэвчдэг байлаа. Тэр үед дэрээ цээжиндээ чанга тэврээд ханиалгавал цохилт хамаагүй бага болдгийг мэдсэн юм. Ийм өчүүхэн арга байтал тэр нь тийм их тус болно гэж бодоогүй. Цэрээ нэг удаа сайхан гаргачихаар амьсгалын зам нээгдэх нь мэдрэгддэг байв.
Эмнэлгээс гарч гэртээ ирэхэд бас нэг өөр үе шат эхэллээ. Нэг давхар шат авирахад ч амьсгал хурааж, дунд нь зогсох хэрэгтэй болов. Урьд бол нэг амьсгаагаар авирчихдаг байсан гэж бодоход сэтгэл байнга яардаг байлаа. Тэгсээр байгаад сэргэлт нь шулуун зам биш гэдгийг хүлээж авсан хойноо л арай тайвширсан. Тэгш газраар богинохон алхахаас эхэлж, замаа аажмаар уртасгасан бөгөөд амьсгал хурааж эхэлбэл ичихгүйгээр зүгээр л амарч байв. Хэдэн долоо хоног өнгөрөхөд адил замаар алхахад дунд нь бага зогсдог болсон. Тэр өөрчлөлт нүдэнд харагдаж эхлэхээр дахин зориг орж ирэв.
Одоо эргэн харахад амьсгалын нөхөн сэргээлт (respiratory rehabilitation) гэдэг нь том гайхамшигтай зүйл биш, харин өдөр бүр багахан багаар хуримтлуулах ажил байсан юм. Уруулаа жийрэгнүүлж аажуухан амьсгал гаргах дасгал, мөрөө сулруулж гэдсээрээ амьсгалах дасгал, мөн хэтрүүлэлгүй зугаалах. Сэргэлтийн хурд хүн бүрд өөр бөгөөд авсан хэсэг болон уушгины анхны үйл ажиллагаанаас (lung function) хамаараад асар их зөрүүтэй байдаг гэнэ. Тиймээс хажуу хүнтэйгээ харьцуулах хэрэггүй юм байна. Өөрийн биеийн илгээж буй дохиод тааруулж нэг алхам нэг алхмаар явбал болно.
Энэ бол ердөө нэг хүний туршлага тул өөрийн нөхцөл байдлаа мэс засал хийлгэсэн эмнэлгийн эмч нар буюу амьсгалын нөхөн сэргээлт хариуцсан мэргэжилтэнтэйгээ заавал зөвлөлдөн явуулаарай.