Анх уушги хорт хавдар (lung cancer) гэдэг үгийг сонсоход толгой минь цав цагаан болсон. Гэтэл хэдэн өдрийн дараа генийн шинжилгээгээр EGFR гэдэг мутаци (EGFR mutation) илэрч, эмч "уух эмээр эхэлж үзэж болох юм" гэлээ. Судсаар хийх хими эмчилгээнд бэлдэж байсан болохоор нэг шил шахмал эм гартаа авахдаа хачин л тайвширсан. Ийм жижигхэн зүйл үнэхээр нөлөөлдөг юм болов уу гэж бодсон.
Онилсон эм өдөрт нэг шахмал, ижил цагт уух нь л бүх зүйл байлаа. Би өглөөний хоолны дараахан гэж тогтоож, гар утсандаа сэрүүлэг тавьсан. Эхний хэдэн долоо хоног өнгөрөхөд үр дүн нь үү, гаж нөлөө нь үү гэдгийг бие минь хамгийн түрүүнд хэлж өгсөн. Нүүр, цээжинд батга шиг тууралт гарч, бие засах газар руу олон удаа гүйх өдөр ч нэмэгдсэн. Эмч энэ нь түгээмэл зүйл гэж хэлээд тууралтанд чийгшүүлэгч, тос, суулгалтанд урьдчилан өгсөн эмээ хэрэглэхийг зөвлөсөн. Сонин нь, тууралт ихтэй гарч буй хүнд эм илүү сайн нөлөөлдөг хандлагатай гэснийг сонсоод толин доторх улаавтар нүүр маань нэг л итгэл төрүүлэх болсон.
Хумс, хөлийн хумс хагарч, хажуу тал нь идээлэх нь бодсоноос илүү залхаалтай байв. Аяга таваг угаахдаа резинэн бээлий өмсөж, гар хөлдөө байнга тос түрхэх зуршил бий болсон. Нар арьсыг минь мэдрэг болгодог гэснээр гадагш гарахдаа малгай, наран тосоо авдаг болсон. Энэ мэт өчүүхэн мэт санагдах жижиг арчилгаа нь эмээ дунд нь таслахгүй, эцэс хүртэл хүргэх тулгуур болж байсныг хожим л ойлгосон.
Хоёр сар орчмын дараа авсан зурагт хавдар мэдэгдэхүйц багассан гэж сонсоод, үзлэгийн өрөөнөөс гарахдаа удтал зогссон. Амьсгал авахад тав тухтай болж, тасарсан зугаалгаа дахин эхлүүлсэн. Ажил ч аажмаар гарт орж эхэлсэн. Гаднаас харахад би зүгээр л өдөрт нэг эм уудаг хүн байлаа. Тэр нь хамгийн талархмаар зүйл байсан. Эмнэлэгт уягдалгүй, зүгээр л амьдрах боломжтой гэдэг нь.
Гэхдээ сэтгэлийн нэг булан дотор үргэлж ижил сүүдэр байдаг. Энэ эм мөнхөд нөлөөлөхгүй гэдэг. Хэзээ нэгэн цагт тэсвэрлэлт (resistance) үүсч, хавдар дахин сэрж болзошгүй гэдгийг эмч эхнээсээ шударгаар хэлж өгсөн. Тийм болохоор тогтмол шинжилгээ ойртохын хэрд хэдэн өдрийн өмнөөс нойргүйддэг. Хариу гартал хүлээх тэр хугацаа хэдэн ч удаа туулсан дассангүй.
Гэсэн ч би тэсвэрлэлт ирвэл тэр үед дараагийн эмээ хайя гэж шийдсэн. Үнэхээр тэсвэрлэлт ирсэн ч дараагийн шатны эмчилгээ бэлэн байдгийг мэдсэний дараа өнөөдрийг урьдчилан сүйтгэх шалтгаан байсангүй. Эм уугаад, хоол идээд, алхаад, унтдаг энгийн өдөр. Тэр энгийн байдлыг хадгалах нь одоо миний хийж буй хамгийн чухал ажил юм.
Энэ нийтлэл нь нэг хүний туршлагыг дамжуулсан бөгөөд гаж нөлөө, эмчилгээний хариу урвал хүн бүрд харилцан адилгүй. Эм уух, шинж тэмдгийн менежментийг заавал өөрийн эмчтэй зөвлөлдөнө үү.