Эмнэлэгт хэвтэж байхад тасгийн өрөө өдрийн бүх орон зай мэт санагддаг ч, тасгаасаа гарах шаардлага бодит байдал дээр бидний бодсоноос олон удаа гардаг. Хүргэлтээр ирсэн илгээмж, цэцэг доод давхрын хүлээн авах цэгт хүлээж байж болно; дэлгүүр, төлбөрийн цонх, өөр давхарт байдаг шинжилгээний өрөө рүү явах ч хэрэгтэй болдог. Арваад минутын зам мэт харагддаг ч, эмчилгээ хийлгэж байгаа биед энэ богино алхам тухайн өдрийн аюулгүй байдлыг тодорхойлж чаддаг. Нэг мэт харагдах шийдвэр үнэндээ дөрвөн өөр асуулт болж салдаг.
Нэгдүгээрт, тэр цагт төлөвлөгдсөн эмчилгээ, шинжилгээ юу байна вэ. Судсаар шингэн (IV fluid) эсвэл хими эмчилгээ (chemotherapy) орж байгаа бол насосны цэнэг, гуурсны нугарах, чангарах асуудал, дохио дуугарвал хажууд туслах хүн байгаа эсэх нь бүгд хамаатай. Мацаг барьж байгаа, эсвэл цусны шинжилгээ, дүрс оношилгооны дугаар хүлээж байгаа бол өрөөнөөсөө гарсан хооронд ээлж өнгөрч, шинжилгээ маргааш руу шилжиж болно. Эмчийн үзлэгийн (rounds) цагтай давхацвал тэр өдрийн асуултаа асуух боломж алдагдана. Дараагийн нэг цагт юу товлогдсоныг шалгах нь энэ хэсгийг ихэвчлэн шийддэг.
Хоёрдугаарт, халдварт өртөх эрсдэл. Хими эмчилгээний дараа цагаан эс, ялангуяа нейтрофил (neutrophil) буурах үед үүдний танхим, цахилгаан шат, хоолны газар зэрэг хүн олонтой орчинд байх хугацааг багасгах нь аюулгүй. Амны хаалт зүүх, гар ариутгах, хүн ихтэй цагаас зайлсхийх, суух суудал ба явах замаа урьдчилан төлөвлөх нь тусална. Одоогийн цусны үзүүлэлт тань хөдөлгөөнөө хязгаарлах шаардлагатай үе мөн эсэхийг тухайн өдрийн хариуг харсан эмнэлгийн баг хэлж өгнө.
Гуравдугаарт, унах эрсдэл ба биеийн тэнхээ. Хэдэн өдөр хэвтсэний дараа босох үед даралт унах (orthostatic hypotension) байдал элбэг тохиолддог ба цус багадалт (anemia) байвал толгой эргэх, зүрх дэлсэх нь давхарладаг. Зарим өвчин намдаах эм, нойрны эм, дотор муухайрахын эсрэг эм нойрмоглуулж, толгой эргүүлж болно. Хими эмчилгээнээс үүдсэн захын мэдрэлийн эмгэг (peripheral neuropathy) байвал улны мэдрэх чадвар буурч, босго, налуу дээр тэнцвэрээ алдахад хялбар. Өсгий нь нээлттэй шаахай биш хөлөө бүрхсэн гутал өмсөх, дуслын тулгуур дээр биеийн жингээ тавихгүй байх, цахилгаан шатанд бариулаас барих зэрэг нь ослыг үнэхээр бууруулдаг.
Дөрөвдүгээрт, тасгийн дүрэм. Олон эмнэлэг тасгаасаа гарахын өмнө сувилагчдаа мэдэгдэхийг шаарддаг ба гадуур гарах, хоносон чөлөө авахад эмчийн зөвшөөрөл, тусдаа журам шаардагддаг. Унах өндөр эрсдэлтэй гэж тэмдэглэгдсэн бол ганцаараа явахгүй байхыг зөвлөнө; хүрэлцэх буюу дуслын тусгаарлалтад (isolation) байгаа бол тасгаас гарах нь огт зөвшөөрөгдөхгүй байж болно. Ямар эд зүйл авчирч болох тухай журам ч эмнэлэг, тасаг бүрт өөр тул урьдчилан лавлах нь хоёр удаа явахаас сэргийлнэ.
Өрөөнийхөө хаалгыг нээхийн өмнөх дараалал: хаана, хэдэн минут явахаа сувилагчдаа хэл; одооноос эхлэн товлогдсон шинжилгээ, эм, үзлэг байгаа эсэхийг шалга; дусал буюу төхөөрөмж холбоотой бол одоо хөдлөхөд аюулгүй эсэхийг асуу; зохистой гутал, амны хаалтаа бэлд, ганцаараа явж болох уу эсвэл хүн дагалдах шаардлагатай юу гэдгийг тодруул; орныхоо ирмэг дээр хэсэг суугаад толгой эргэхгүй байгааг шалгаад бос; эцэст нь тасгийн ажилтан эсвэл асран хамгаалагч тань уг эд зүйлийг орлон авч болох эсэхийг лавла — заримдаа явах шаардлага өөрөө арилдаг.
Замдаа толгой эргэх нь хүндэрвэл, эсвэл цээж давчдах, амьсгаадах, хүйтэн хөлс гарах, гэнэт жихүүцэж халуурах шинж мэдрэгдвэл өрөө хүртлээ тэвчиж явахаас илүү тэр дороо суугаад эргэн тойрны хүмүүсээс тусламж хүсэх нь аюулгүй. Ийм үед эмнэлгийн дотор байгаа нь давуу тал болдог.
Нөгөө талаас, хэн нэгний илгээсэн сэтгэлийг өөрийн гараар очиж авах хүсэл нь эдгэрэлтийн нэг хэсэг юм. Өрөөнөөсөө гарч үзэх сонирхол нь муу шинж биш бөгөөд зөвхөн илүү аюулгүй цаг, аюулгүй аргаар нүүлгэх тохируулга л шаардагддаг. Өнөөдөр бие тааруу байвал авах хугацаагаа хойшлуулах эсвэл өөр хүнээр авахуулж, оронд нь бие сэргэлэн байдаг өглөөний цагаар тасгийн коридорт богинохон алхаж үзэж болно.
Энэхүү нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл өгөх зорилготой бөгөөд эмчийн үзлэг, эмчилгээг орлохгүй. Таны одоогийн цусны үзүүлэлт, эмчилгээний хуваарь, унах эрсдэл, тасгийн журам хүн бүрд өөр тул хөдөлгөөн хийх эсэх, хэрхэн хийхээ эмчлэгч эмч, тасгийн сувилагчтайгаа зөвлөлдөж шийднэ үү.