Эмчилгээ дуусахад бие тань арай хөнгөн болж эхэлдэг ч, олон хүн хоолны ширээний өмнө суумагц яах ёстойгоо мэдэхгүй болдог. Үргэлж иддэг байсан шөл тань гэнэт төмрийн амттай болж, дуртай байсан жимс тань амтгүй, шингэн мэт санагддаг. Зарим өдөр бүх хоол зүгээр л цаас зажилсан мэт амт үлдээдэг. Толгой, хүзүүний хэсэгт туяа эмчилгээ (radiation) эсвэл хими эмчилгээ (chemotherapy) хийлгэсний дараа амт мэдрэх чадвар алдагдах нь нэлээд түгээмэл зүйл. Шүлсний булчирхай болон хэлэн дэх амт мэдрэгчид (taste buds) нөлөөлөлд орсноор чихэрлэг, давслаг, гашуун амтыг мэдэрдэг хэлхээ түр хугацаанд эмх замбараагүй болдог. Энэ нь таны буруу биш бөгөөд хоолны дур хүсэл алга болсон гэсэн үг ч биш. Зүгээр л мэдрэмж өөрөөр ирж байгаа хэрэг.

Энэ үеийг даван туулахад гайхалтай нь "амт"-аас илүү "бүтэц (texture)", "халуун хүйтэн (temperature)" нь тус болдог. Хэл амтыг сайн барьж чадахгүй байх үед зөөлөн, чийглэг хоол арай эвгүйцэхгүй байдаг. Будаа, шөл зэрэг залгихад хялбар зүйлээс эхэл, тэгээд дээр нь нэг халбага гүзээлзгэний тос (perilla oil) эсвэл нарийн нунтагласан самар нэмбэл амны мэдрэмж баялаг болж, удаан үлддэг. Эсрэгээрээ хэт халуун эсвэл хэт хүйтэн хоол аль хэдийн мэдрэмтгий болсон салстыг цочроодог тул бүлээн болтол нь хөргөж идэх нь хавьгүй амар. Туршиж үзвэл яг ижил хоол зөвхөн халууныг нь өөрчилснөөр идэх боломжтой болдог тохиолдол ихэвчлэн гардаг.

Хэрэв амонд төмрийн буюу металл амт мэдрэгдвэл зэвэрдэггүй ган (stainless steel) халбагаар биш хуванцар эсвэл модон халбага хэрэглэж үз. Өчүүхэн мэт боловч ялгаа гардаг. Хэрэв махнаас хүчтэй загасархуу металл амт гарвал хүчээр залгихын оронд өндөг, шар буурцаг (tofu), загас зэрэг амт зөөлөн уураг (protein) руу түр шилжсэн ч зүгээр. Уураг эдгэрэлтэд зайлшгүй хэрэгтэй боловч заавал үхрийн махнаас байх албагүй. Хэрэв исгэлэн амт хоолны дур хүслийг сэргээдэг бол нимбэгний шүүс эсвэл цуу багахан дусааж үз, ам тань хэт гашуун бол хоол хийхээсээ өмнө орц найрлагаа усанд түр дэвтээх, эсвэл бага зэрэг чихэрлэг амт нэмэх нь бас нэг арга. Зөв хариулт хүн бүрд өөр. Өнөөдөр тохирч байсан зүйл маргааш тохирохгүй байж болох тул нэг зүйлд зууралдахын оронд тухайн өдөр бие тань хүлээж авах зүйлийг сонгож идье гэж бодвол сэтгэл амар.

Хоолны дур хүсэл буурах тусам айдас төрүүлдэг зүйл бол жин аажмаар буурах явдал. Амт мэдрэгдэхгүй гэж хоол алгасч байвал тэнхээ муудаж, эдгэрэлт ч удаашрдаг. Тиймээс "их"-ээс илүү "олон удаа" гэдгийг зөвлөж байна. Нэг дор бүтэн аяга хүнд санагдаж болох ч, жижиг аягаар гурав, дөрвөн цаг тутамд бага багаар хувааж идвэл нийт хэмжээ ойролцоо болдог. Ам хуурайших үед усыг байнга балгаж амаа чийглэг байлга, хоолны хооронд сүү, шар буурцгийн сүү (soy milk), шим тэжээлийн ундаа зэрэг уумаар хэлбэрээр илчлэг нэмэх нь бас сайн. Хэрэв хүчтэй амттай амтлагч хүнд санагдвал заавал тансаг хоол базаах хэрэггүй. Өнөөдөр нэг зөөлөн, дунд зэргийн амттай идэш орсон бол тэр л хангалттай.

Нэг тайвшруулах зүйл бол энэ өөрчлөлт ихэвчлэн мөнхөд үргэлжлэхгүй. Шүлсний булчирхай, амт мэдрэгчид (taste buds) өөр өөрийн хурдаар сэргэдэг ч цаг хугацаа өнгөрөхөд жинхэнэ амт нь аажмаар эргэж ирэх тохиолдол олон бий. Тэр болтол өөрийгөө буруутгалгүй, чадахаараа, идэж чадахаараа идье гэсэн хөнгөн зорилго л хангалттай. Өчигдрөөс нэг халбага илүү орсон бол энэ нь эдгэрэлт. Гэхдээ ам тань хэт өвдөж залгихад хэцүү, эсвэл жин хурдан буурч байгаа, эсвэл усыг ч залгиж чадахгүй байвал ганцаараа тэвчилгүй заавал эмчлэгч эмч эсвэл хооллолтын зөвлөхөд хандаарай. Энэ бол зүгээр л хажуунаас хэлж буй туслах үг тул бодит хоолны дэглэмээ таны биеийн байдлыг мэддэг мэргэжилтэнтэй хамт тохируулж тогтоох нь зөв.