Толгой хүзүүний хорт хавдрын эмчилгээ авах явцад ам, хоолой шархлаж, залгихад хэт хэцүү болж хоол хүнсээ огт авч чадахгүй үе ирдэг. Тийм үед гэдэс рүү жижиг гуурс гаргаж ходоод руу шууд шим тэжээл өгөх аргыг ходоодны гуурс, эмнэлгийн нэр томьёогоор арьсаар дамжуулан ходоодонд гуурс тавих (percutaneous endoscopic gastrostomy, PEG) гэдэг. Анх санал болгоход 'амаар идэж чадахгүй' гэдэг нь гунигтай байсан ч жин минь цаашид буурахаас сэргийлж өгснөөр эмчилгээг тэвчих бат тулгуур болсон.
Эхлэхдээ заавал удаан эхлэх нь дээр байлаа. Гуурсаа анх ашиглах өдрөөс нэг удаагийн хоолны бүтэн хэмжээг хийвэл гэдэс дүүрч, дотор муухайрах амархан. Бага хэмжээтэй, шингэнээр эхэлж, хэдэн өдрийн турш өтгөрөл, хэмжээг өсгөж, ходоодонд дасах хугацаа өгсөн. Нэг дор шавхруулан хийхээс илүү аажмаар урсгах мэт хийхэд дотор хавьгүй тайван байсан бөгөөд шим тэжээлийн уусмалын температурыг хүйтэн биш, өрөөний дулаан орчим тааруулах нь тус болсон.
Байрлал ч бодсоноос илүү чухал байв. Хэвтэж байхдаа шим тэжээл хийвэл цацарч, эсвэл уушги руу орох эрсдэлтэй гэсэн тул хийж байх хугацаанд болон дууссаны дараа 30 минутаас нэг цаг бие дээд хэсгээ босоо тавьж сууж байлаа. Зурагт үзэх, ном дэлгэх юм бол тэр хугацаа уйтгартай бус байв. Хооллол гэдэг заавал зажлах ажил биш гэдгийг тэр байрлалыг барих хугацаандаа дахин ухаарч хүлээн авсан.
Гуурс өөрөө болон эргэн тойрны арьсны арчилгаа бол өдөр тутмын даалгавар байв. Шим тэжээл хийхийн өмнө, дараа бүлээн ус урсгаж гуурсны дотор талыг угааж бөглөрлөөс сэргийлж, эм хийхдээ нунтгийг сайн уусгаж хийсний дараа дахин усаар угаасан. Гуурс гарч буй хэсгийг зөөлөн самбайгаар арчиж хуурай байлгаж, улайх, шар ус гарвал орхихгүй эмнэлгийн багт үзүүлсэн. Гуурс мултрах, гоожихыг багасгахын тулд хувцсанд сайн бэхэлж татагдахгүй байлгах нь бас нэг арга ухаан байв.
Амаар бага багаар идэх дасгалыг зэрэгцүүлэн хийх боломжтой үе ирэхэд ходоодны гуурс нь дутууг нь л нөхөх туслах үүрэгт шилждэг. Би эхэндээ нэг балга ус, нэг халбага шингэн будаагаар эхэлж, амаар идэх хувийг аажмаар нэмсэн. Зөвхөн гуурснаас хамаарч байснаас аажмаар салах тэр явц нь эдгэрэлтийг биеэрээ мэдрүүлсэн жижиг чиглүүр байв.
Ходоодны гуурс бол амаар идэж чадахгүй хугацаанд биеийг хамгаалах түр зуурын гүүр шиг зүйл болохоос мөнхийн ялагдал биш. Шим тэжээлээ алдалгүй тэвчсэн бие эцэстээ дараагийн шатыг даван туулах хүч болдог. Хийх хурд, шим тэжээлийн уусмалын төрөл, гуурс арчлах арга хүн бүрт нөхцөл нь өөр тул бүрхэг таамаглахаас илүү эмчилгээний баг, шим тэжээлийн зөвлөхтэйгөө өөрийн тохиолдолд тааруулан тодруулах нь хамгийн аюулгүй.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий хоол тэжээл, амьдралын мэдээллийг ойлгомжтой хүргэх зорилготой бөгөөд хувь хүний оношилгоо, эмчилгээг орлохгүй. Тодорхой шийдвэрийг заавал өөрийн эмч, шим тэжээлийн зөвлөхтэй зөвлөлдөнө үү.