Хими эмчилгээ (chemotherapy) гэхээр эмнэлэгт судсаар хийлгэдэг тарилга эхлээд санаанд буудаг ч, өнөөдөр олон эмчилгээний схемд тарилгатай хамт гэртээ уудаг эмийн хэлбэрийн хими эмчилгээ (oral chemotherapy) хавсарч ордог. Ходоод, бүдүүн гэдэсний хорт хавдарт хэрэглэгддэг капецитабин (capecitabine) төрлийн эм үүний нэг жишээ юм. Ийм эм ихэвчлэн тодорхой хоног уугаад дараа нь амрах гэсэн тогтсон мөчлөгтэй байдаг бөгөөд тун нь тэрхүү хуваарийг баримталсан гэсэн тооцоон дээр тодорхойлогддог. Тарилгаас ялгаатай нь эмээ уусан эсэхийг өвчтөн болон гэр бүл нь өөрсдөө хянадаг — энэ нь тав тухтай ч, нэгэн зэрэг хүнд хариуцлага болдог.
Уудаг хими эмчилгээний үед түгээмэл тохиолддог хүндрэлд хүчтэй ядаргаа, суулгалт, амны салст шархлаа (stomatitis), хоолны дуршил алдагдах, мөн алга ба улны арьс улайж, ан цав үүсч өвддөг гар хөлийн хам шинж (hand-foot syndrome) орно. Эдгээр шинж хүндэрвэл хоол идэх, алхахад хүртэл бэрхшээлтэй болж, 'үргэлжлүүлэн уух нь үнэхээр тустай юу' гэж бодох нь огтхон ч хачирхалтай зүйл биш. Практикт ч эмч нар гаж нөлөөний хүндрэлийн зэргээс шалтгаалан эмийг түр завсарлуулах, тунг бууруулах (dose reduction), дараагийн мөчлөгийг хойшлуулах зэргээр тохируулга хийдэг. Өөрөөр хэлбэл 'бүрэн тунгаар үргэлжлүүлэх' болон 'эмчилгээг бүрмөсөн орхих' хоёрын хооронд хэд хэдэн шатны сонголт байдаг.
Гол бэрхшээл нь зогсоох нь өөрөө биш, харин эмнэлгийн багтаа мэдэгдэлгүй зогсоох явдал байдаг. Дараагийн мөчлөгийн тун, хуваарийг тогтоохдоо энэ мөчлөгт хэдэн хоног, хэдэн ширхэг эм уусан, ямар шинж хэзээнээс эхэлсэн зэрэг мэдээлэлд тулгуурладаг. Энэ мэдээлэл дутвал шинж тэмдэг эмнээс үүдсэн үү эсвэл өвчний явцаас болсон уу гэдгийг ялгахад хүндрэх бөгөөд дараагийн эмчилгээ хэт хүчтэй, эсвэл эсрэгээр хэт сул тохируулагдах эрсдэлтэй. Харин шинжээ үнэн зөв хэлж өгвөл ижил эмийг бага тунгаар үргэлжлүүлэх, эсвэл туслах эмчилгээг (supportive care) нэмж тэсвэрлэхүйц болгох арга замыг хамтдаа хайх боломжтой.
Нөгөө талаас 'эмээ нэн даруй зогсоож, эмнэлэгтээ холбогдоно уу' гэж зааварт тусгайлан заасан нөхцөл ч бий. Өдөрт хэд хэдэн удаа давтагдах хүнд суулгалт, ус залгихад хүндрэлтэй болтол хүндэрсэн амны шархлаа, гар хөлийн цэврүү болон өвдөлтөөс болж өдөр тутмын хөдөлгөөн хийж чадахгүй болох, халуурах эсвэл жихүүдэс хүрэх зэрэг нь үүнд хамаарна. Ялангуяа хими эмчилгээний явцад халуурах нь цаг хугацаа шаардсан яаралтай нөхцөл байж болох тул шөнө дунд ч гэсэн эмнэлгийн зааврын дагуу холбогдох, эсвэл яаралтай тусламжийн тасагт хандах шаардлагатай байж болно. Ийм тохиолдолд эмээ зогсоох нь дур мэдсэн шийдвэр биш, аюулгүй байдлын журмын нэг хэсэг юм.
Гэр бүлийн хувьд албадан ятгах нь ч, орхин тавих нь ч сэтгэлд тохирдоггүй. Ийм үед 'уух ёстой/уухгүй ч болно' гэсэн дүгнэлтийг гэртээ гаргахаас илүү, эмчид үзүүлэхэд авч очих тэмдэглэлийг хамтдаа бэлдэх нь тустай. Эм уухаа алгассан өдөр ба ширхгийн тоо, шинж эхэлсэн өдөр болон өдөрт хэр удаан үргэлжилдэг нь, биеийн халуун, өдрийн бие засалтын тоо, хоолны хэмжээний өөрчлөлт зэргийг бичсэн байхад хангалттай. Мөн тархсан үе шатанд 'эмчилгээний эрчим' болон 'өдөр тутмын тав тух'-ын алийг илүү эрхэмлэх вэ гэдэг нь өөрөө эмчтэйгээ ярилцаж болох сэдэв юм. Өвдөлт, дотор муухайрах, ядаргааг хамтад нь хөнгөвчлөх паллиатив тусламж (palliative care)-тай холбож өгдөг эмнэлэг ч олон байдаг тул дараагийн үзлэгээр энэ талаар асуух нь зүйтэй.
Энэхүү нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл бөгөөд эмчийн үзлэг, эмчилгээг орлохгүй. Эм уухаа зогсоох, тунг бууруулах, дахин эхлэх талаарх шийдвэрийг заавал өөрийн эмчтэйгээ зөвшилцөн гаргана уу.