Бүдүүн болон шулуун гэдэсний мэс заслын үед өвчилсөн хэсгийг авсны дараа тайрсан хоёр үзүүрийг дахин холбодог бөгөөд үүнийг анастомоз (anastomosis) буюу залгаас гэнэ. Хэрэв энэ залгаас эдгэрч гүйцээгүй байхад бүрэн битүүрэлгүй үлдэж, гэдэсний агууламж хэвлийн хөндийд алдагдвал үүнийг залгаасын алдагдал (anastomotic leak) гэдэг. Энэ нь ихэвчлэн мэс засал буруу хийгдсэний шинж биш, харин цусан хангамж, эдийн таталцал, шим тэжээл, гэдэсний байдал зэрэг олон хүчин зүйлийн нөлөөгөөр үүсдэг хүндрэл юм. Ялангуяа аарцгийн гүнд байрлах шулуун гэдэсний залгаасын үед илүү олон тохиолддог.
Ийм эрсдэлийг бууруулахын тулд эмч нар заримдаа залгаасаас дээгүүр нарийн гэдсэнд түр зуурын илеостом (diverting ileostomy) буюу хамгаалалтын стома гаргаж, ялгадас шинэ залгаасыг тойрч эдгэх боломж олгодог. Гэвч энд түгээмэл ойлголтын алдаа гардаг. Хамгаалалтын стома нь алдагдлыг бүрэн зогсоодог төхөөрөмж биш, харин алдагдал үүсэвч бохирдлын хэмжээ, хүндрэлийг багасгадаг "дэрлэгч" шиг үүрэгтэй. Өөрөөр хэлбэл стома байсан ч залгаасын алдагдал үүсэх боломжтой бөгөөд стома аль хэдийн байгаа үед алдагдал илрэх нь ховор биш.
Алдагдлыг сэжиглүүлэх шинж тэмдэгт: мэс заслаас хэдэн өдрийн дараа халуурах; мэс заслын гуурснаас (drain) гарах шингэн тунгалагаас булингартай, заримдаа ялгадасны үнэртэй болж өөрчлөгдөх; шинээр үүсэх буюу хүндрэх хэвлийн өвдөлт; зүрхний цохилт түргсэх, цусны даралт буурах зэрэг бүх биеийн хариу орно. Цусны шинжилгээнд үрэвслийн үзүүлэлт (inflammatory markers) нэмэгдэж болно. Эдгэрэлтийн явцын энгийн бага халуурал, хэвийн шүүрэлтэй давхцаж болох тул өөрөө дүгнэхээс илүү анзаарсан зүйлээ эмнэлгийн багтаа яг байгаагаар нь мэдэгдэх нь чухал.
Хамгийн их санаа зовоодог асуулт бол "дахин мэс засал хийх үү?" гэдэг. Товчхон хэлбэл алдагдал нь дахин мэс засал хийхийг заавал шаарддаггүй. Тойруулах стома аль хэдийн байгаа тул бохирдол хязгаарлагдаж, биеийн ерөнхий байдал тогтвортой, идээт хуримтлал жижиг, хүрэхэд хялбар байвал антибиотик, гэдсийг амраах (амаар хоол идэхгүй байх), одоо байгаа гуурсыг үлдээх, эсвэл дүрс удирдлагатай арьсаар нэвтрэн ус татах (percutaneous drainage) зэрэг мэс заслын бус аргаар эмчлэх нь олонтаа. Харин үрэвсэл хэвлийгээр тархах (хэвлийн үрэвсэл, peritonitis), хяналтад орохгүй сепсис (sepsis), мэс заслын бус эмчилгээ үр дүнгүй бол угаах, ус татах буюу залгаасыг өөрчлөхөөр дахин мэс заслын өрөөнд орох шаардлагатай болдог. Аль нь болохыг үзлэг, дүрс оношилгоо (ихэвчлэн CT), цусны шинжилгээг нэгтгэн шийддэг.
Өмнө нь хүнд дахин мэс засал туулсан бол дахин давтагдахаас айх нь зүй ёсны хэрэг. Гэхдээ ижил "алдагдал" ч бохирдлын хэмжээ, стома байгаа эсэх, биеийн ерөнхий байдлаас шалтгаалж өөр өөр байж болох тул арга барил нь ч ялгаатай байж болно. Санааг дотроо хадгалахын оронд "одоо алдагдал сэжиглэж байна уу, дахин мэс заслын магадлал хэр вэ, эхлээд ямар аргаар хянах вэ" гэдгийг тодорхой асуух нь түгшүүрийг бууруулахад тусална.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл бөгөөд хувь хүний онош, эмчилгээг орлохгүй. Шинж тэмдэг, шинжилгээний үр дүнгийн тайлбар, дахин мэс засал хийх эсэх шийдвэр хүн бүрт өөр өөр байдаг тул эмчлэгч эмч нартайгаа заавал зөвлөлдөнө үү.