Хорт хавдрын эмчилгээний явцад хоол идэх цаг урьдын адил биш болж мэдрэгддэг. Дүүрэн ширээ засаад ч эсрэг талд суух хүн байхгүй, эсвэл хоолны дуршил муудаж хэдхэн халбага идээд орхих өдрүүд үргэлжилдэг. Ийм үед ирдэг ганцаардал нь зүгээр нэг сэтгэлийн байдал биш, эдгэрч буй бие болон сэтгэлд бодитоор нөлөөлдөг хүчин зүйл гэж үздэг.

Хамтдаа хооллох (commensality) нь эртний, гүн гүнзгий нийгмийн үйлдэл юм. Хэн нэгэнтэй ширээ хуваалцахад яриа өрнөж, тэр хэмнэлээр бид арай удаан, арай их, олон янзаар иддэг. Ганцаараа идэхэд хоол богиносч, гарнирын тоо цөөрч, нэг аяга шөлөнд будаа хийгээд дуусгах маягаар нэгэн хэвийн болдог. Эмчилгээний үед эмнэлэгт хэвтэх, өдөр тутмын хэмнэл зөрөх, халдвараас сэргийлэн болгоомжлох, ганцаар амьдрах зэргээс болж ганцаараа хооллох нь ихсэдэг.

Ганцаардал ба нийгмээс тусгаарлагдах (social isolation) нь эрүүл мэндийн хувьд сүүлийн үед улам их анхаарал татаж байна. Ганцаардал удаан үргэлжлэхэд хоолны дуршил, сэтгэл санаа, нойр, хөдөлгөөнд нөлөөлж, сайн идэж хүч тэнхээ авах ёстой эдгэрлийн үед саад болдог. Мэдээж ганцаараа байх цаг өөрөө муу зүйл биш — чимээгүй өөрийгөө халамжлах цаг ч хэрэгтэй. Гэхдээ 'хүсээгүй атлаа байнга ганцаардаж байна' гэсэн мэдрэмж давтагдвал түүнийг үл ойшоохгүй байх нь дээр.

Ганцаараа идэх хоолыг арай дулаахан болгох олон арга бий. Ширээг цэвэрхэн засаж, дуртай аягаа хэрэглэх нь хоол идэхийг жижиг ёслол мэт болгодог. Хоолны цагт гэр бүл, найзтайгаа видео дуудлага хийх, эсвэл өнөөдрийн ширээний зургаа хуваалцах нь 'хамт идэж буй' мэдрэмжийг сэргээдэг. Дуртай хөгжмөө тавихад чимээгүй ширээ арай эзгүй биш санагддаг. Нэг дор их идэж чадахгүй бол бага багаар, олон удаа, дуртай хоолоо голлон бэлдэх нь ачааллыг багасгадаг.

Сэтгэл хүндэрсэн үед мэдрэмжээ дарахаас илүү нэрлэж харах нь тусалдаг. 'Өнөөдөр би жаахан ганцаардаж байна' гэж хүлээн зөвшөөрөх нь сэтгэлийг хөнгөлдөг. Ижил үеийг туулж буй өвчтнүүдийн бүлэг эсвэл онлайн нийгэмлэгт өдөр тутмын жижиг зүйлээ хуваалцах нь том тайвшрал болдог.

Гэхдээ ганцаардал хэд хоног үргэлжлэх сэтгэлийн хямрал болж хувирах, юунд ч сонирхолгүй болох, хэд хоног бараг идэж чадахгүй, унтаж чадахгүй байдал үргэлжилбэл ганцаараа тэвчилгүй эмчлэгч багтаа хэлээрэй. Шаардлагатай бол зөвлөгөө өгөх, сэтгэц-онкологийн (psycho-oncology) дэмжлэг үзүүлж болно.

Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл өгөх зорилготой бөгөөд хувь хүний эмчилгээ, мэргэжилтний зөвлөгөөг орлохгүй. Бие болон сэтгэлийн өөрчлөлт санаа зовоож байвал эмчлэгч эмнэлгийн ажилтантайгаа зөвлөлдөнө үү.