Эмнэлгээс "асран хамгаалагчтай нь ганцхан минут ярилцъя" гэж дуудахад олон хүн эхлээд л "муу мэдээ байх нь" гэж айдаст автдаг. Гэвч эмч өвчтөнөө биш, гэр бүлийг тусад нь дуудахад санаснаас олон янзын шалтгаан байдаг. Ийм уулзалтыг гэр бүлийн зөвлөгөө (family meeting) гэж нэрлэдэг бөгөөд энэ нь заавал төгсгөлийг илэрхийлдэггүй.
Эмч нар дараагийн эмчилгээний чиглэлийг хамтдаа тогтоох, шинжилгээний хариуг дэлгэрэнгүй тайлбарлах, хэвтэх·гарах болон гэрийн асаргааны (home care) төлөвлөгөө ярих, эсвэл зөвшөөрөл (consent) шаардлагатай асуудлыг тайлбарлахын тулд гэр бүлийг дуудаж болно. Заримдаа өвчтөнд нэг дор хэлэхэд хүнд байж болох мэдээллийг эхлээд гэр бүлтэй нь хуваалцаж, хэрхэн хэр хэмжээгээр хэлэхээ хамтдаа шийдэх гэсэн анхаарал халамжийн илэрхийлэл ч байдаг.
Хүнд мэдээ дамжуулахдаа эмч нар зөөлөн дараалал баримталдаг: таны юу мэдэж байгааг тодруулж, хэр их мэдэхийг хүсэж байгааг асууж, баримтыг хэлж, сэтгэл хөдлөлийг анхаарч, цаашдын төлөвлөгөөг хамтдаа зурдаг (англиар үүнийг SPIKES гэж нэрлэдэг). Тиймээс уулзалт нь "мэдэгдэл" биш харин "яриа"-нд ойр. Асуулт асууж болно, ойлгомжгүй бол дахин тайлбарлаж өгөхийг хүсэж болно.
Өвчтөн өөрийн биеийн байдлыг мэдэх эрхтэй (right to know). Гэр бүл нь "өвчтөнд бүү хэл" гэж хүсэх тохиолдол ч байдаг ч юуг хэр хэмжээгээр мэдэхийг өвчтөний хүсэл голлодог. Урьдчилан "муу мэдээг ч нуулгүй хэлээрэй" гэх мэт хүслээ ярилцаж тохирсон бол уулзалт хамаагүй хялбар болдог.
Бэлдэх зүйл ч бий. Ганцаараа биш, хамт сонсох хүнтэй очиж, нэг хүн нь тэмдэглэл хөтөл. Асуух зүйлээ урьдчилан бичиж, уулзалтын зорилго юу болохыг сувилагчаас нам асуувал сэтгэлээ бэлдэхэд тус болно. Мэдээ ямар ч байсан "тэгвэл дараагийн алхам юу вэ?" гэдгийг заавал асуу. Мэдээ хүнд байсан ч уулзалт ихэвчлэн төгсгөл биш, харин цаашдаа юу хийхээ хамтдаа тогтоох эхлэл юм.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээллийн зорилготой бөгөөд тодорхой өвчтөний оношилгоо·эмчилгээг орлохгүй. Нөхцөл байдал хүн бүрт өөр тул асуулт, шийдвэрээ заавал өөрийн эмч нартай зөвлөлдөнө үү.